+ attitude

"when wealth is lost
anything is lost
when health is lost
some thing is lost
when character is lost
everything is lost

പക്ഷേ സമൂഹം ഇന്ന് സ്വഭാവത്തിന് ഒരു പ്രാധാന്യവും കൊടുക്കുന്നില്ല. they are giving importance to wealth and position. വീട്ടിൽ ഗൃഹനാഥനായിരിക്കും  importance. ഇവിടെ  experience പ്രായം position  ഇവ മാത്രമേ നോക്കാറുള്ളൂ. പക്ഷെ വിദ്യഭ്യാസം ഒരു പ്രധാന ഘടകം തന്നെയാണ്. മകൾക്ക് പത്താം ക്ലാസ് യോഗ്യത ഉണ്ട് എന്നാൽ അച്ഛൻ/ അമ്മ സ്കൂളിലേ പോയിട്ടില്ല എന്ന് കരുതുക. comparitively  വിവരം or വിദ്യാഭ്യാസം കുട്ടിയ്ക്കായിരിക്കില്ലേ? but  പ്രായം വഴി experience parents  നു തന്നെയാണ്. അപ്പോ രണ്ടു പേരുടെയും character ൽ  difference  കാണും. ബഷീറിന്റെ ‘പാത്തുമ്മയുടെ ആട്’ എന്ന കഥയിലെ പാത്തുമ്മയും ആനുമ്മയും പോലെ രണ്ടു പേരുടെയും ആവിശ്യം ഒന്നാണ്. but അവർ  approach  ചെയ്യുന്ന രീതി വേറെയാണ്. എന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു കുടുംബത്തിൽ കുട്ടികളെ head  ആക്കണം എന്നല്ല give importance to your children also.  എന്തെങ്കിലും problem വരുമ്പോൾ അവരോടും കൂടി share ചെയ്യുമ്പോൾ ഇതുവഴി they can mould their character also. തന്റെ മകൻ പരീക്ഷയ്ക്ക്  mark  കുറച്ചു വാങ്ങിച്ചാൽ ഉടനെ അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ തൊട്ട് ചെലവാക്കിയ രൂപയുടെ കണക്കു പറഞ്ഞു അവനെ മാനസികമായി ഒന്നും കൂടി തളർത്തുന്നു. അതിനു പകരം അവന് അടുത്ത പരീക്ഷയ്ക്കു ഇതിലും നല്ല  mark score  ചെയ്യാനുള്ള വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനോ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയാനോ ശ്രമിക്കാറില്ല. എന്താ? നമ്മളിങ്ങനെ ആയിപ്പോയത്?

മുൻപ് എനിക്ക് chemistry  ക്ക് 6 മാർക്ക് കിട്ടി. 80 ൽ. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ തോൽ‌വി. എന്റെ കാതുകൾക്കോ കണ്ണുകൾക്കോ അതു വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല. actually  ഞാൻ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ടീച്ചറിനു വായിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞ് അത്രയും വെട്ടി തള്ളിയത്. പിന്നെ ഓരോന്നും കാട്ടി  mark ഇടിയിപ്പിച്ച് അത് പത്തുവരെയാക്കി. എന്നിട്ടും വയ്യ. ഞാൻ എങ്ങനെ വീട്ടിൽ പറയും? ഇനി ഒരു വഴിയേ ഉള്ളൂ. ആത്മഹത്യ. എന്നാൽ പേടിയും ഉണ്ട്. അടുത്ത പിരീഡ് malayalam. ഞാൻ തോറ്റ കാര്യം എന്റെ malayalam sir നോടു പറഞ്ഞു. sir  അത് വളരെ cool  ആയി കേട്ടു. ‘തോറ്റു’ എന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഉണ്ടായില്ല. പിന്നെ പറഞ്ഞു ഇത്  public exam അല്ലല്ലോ. വെറും  class test അല്ലേ!! അതിലൊക്കെ ഇങ്ങനെ വേദനിച്ചു നടക്കുന്നതിന്റെ കാര്യം എന്താ? അടുത്ത ആഴ്ചയിലെ improvement നു വേണ്ടി പഠിക്ക്. ഈ തോൽ‌വി ഉള്ളതുകൊണ്ട് തനിക്ക് കൂടുതൽ  mark അടുത്ത exam നു score ചെയ്യാൻ സഹായിക്കും. ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്. എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.  as a result improvement exam  നു എനിക്ക് 65  mark  വാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ  chemistry  teacher 6 mark  ന്റെ pepar തന്നപ്പോ തന്നെ എന്നെ നോക്കി കുറെ പറഞ്ഞു താൻ എന്തിനാണ് പഠിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഭയങ്കര പഠിത്തമായിരിക്കും എന്ന് ഇപ്പോ എന്തായി എന്നൊക്കെയായിരുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് encouragement കൊടുക്കുന്ന teachers നെയാണ് actually ഗുരു എന്ന സ്ഥാനം കൊടുക്കേണ്ടത്. അവരാണ് ഉള്ളിലെ ഇരിട്ടിനെ മാറ്റി വെളിച്ചം നിറയ്ക്കുന്നത്.

പിന്നെ ഞാൻ maths tuition പോകുന്ന സ്ഥലത്ത് sir  ആണെന്നോ പെണ്ണെന്നോ ഇല്ലാതെ അടിക്കും. ചീത്ത വിളിക്കും ഉപദ്രവിക്കും പഠിപ്പിക്കും, പക്ഷെ എനിക്ക് അവിടെ പഠിക്കാനേ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ അച്ഛനും അമ്മയും പറയുന്നത് അടിച്ച് പഠിപ്പിച്ചാലേ മനസ്സിലാവൂ എന്നാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടേ ഇല്ല. എന്നാൽ chemistry tuition  എടുക്കുന്ന Renjith sir ഉണ്ട്. സാറിന്റെ ക്ലാസിൽ ഇരിക്കാൻ നല്ല ഇഷ്ടമാണ്. എപ്പോഴും പുതിയ അറിവുകൾ പറഞ്ഞു തരും. പിന്നെ നമ്മൾ പഠിച്ചാൽ sir  ന്റെ വക maximum support  ഉണ്ടായിരിക്കും. പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ maximum പറഞ്ഞ് pressure  തന്നു പഠിപ്പിക്കും. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സമാധാനമാണ്. sibi ചേച്ചിയും ഇതുപോലെയാണ് എന്തു  doubt  ചോദിച്ചാലും പറഞ്ഞു തരും. എനിക്ക് പഠിച്ചാൽ ഭയങ്കര സംശയമാണ്. ആരോടു ചോദിക്കും? എനിക്കു കിട്ടിയ മിക്കവാറും ടീച്ചർമാരോടു ചോദിച്ചാൽ അവർ വഴക്കു പറയും. പക്ഷേ rare ആയ teachers നോടു എന്തു doubt ചോദിച്ചാലും അതു കേൾക്കാനുള്ള ക്ഷമയും പറയാനുള്ള ക്ഷമയും അവർ കാണിക്കും. എന്റെ concept ൽ അതൊക്കെയാണ് actual teachers.  അവരോട് എനിക്ക് എന്നും ആദരവും ബഹുമാനവും ഭയവും സ്നേഹവും കാണും. ചിലർ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. “എന്റെയൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത് teachers  ന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കാൻ എന്റെ മുട്ട് വിറയ്ക്കുമായിരുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള കുട്ടികൾ എന്താ മാറിയത് എന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ല.” ഈ  teachers  നെ കാണുമ്പോൾ മുട്ടു വിറയ്ക്കാൻ കുട്ടികൾ എന്തിനാ അവരെ ഭീകര ജീവികളായി കാണുന്നത്? പേടിക്കേണ്ട കാര്യം ഉണ്ടോ? ബഹുമാനിച്ചാൽ പോരേ? Oh..... sorry.. I am not deviating from my subject.  Actually  ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത് നമുക്കു ചുറ്റും ഉപദേശിക്കാനും കാര്യങ്ങൾ express  ചെയ്യാനും explain  ചെയ്യാനും ഒക്കെ ഒരുപാട് പേർ കാണും. എങ്കിലും അവരുടെ  character  or + attitude അനുസരിച്ച് കാണണം എന്നു പറഞ്ഞ് + attitude നു വേണ്ടി മനസ്സ് പോയി കിണ്ടി നോക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ! പ്രശ്നം എല്ലാവർക്കും ഒരേ ചിന്താഗതി അല്ലല്ലോ!!!!

How 2 Compare

 എങ്ങനെയാണ്  ഒരാളെ  compare ചെയ്യുന്നത്? നമ്മളെക്കാളും കൂടുതല്‍ ഉള്ളവരെ വച്ചാണോ compare ചെയ്യേണ്ടത്? അതോ കുറവുള്ളവരെ വച്ചോ ? പണക്കാരെ വച്ചോ, പാവങ്ങളെ വച്ചോ? അതോ അവസരം വരുന്നത് പോലെയോ? ഇന്ത്യ 1.64% income ആണ് health sector നു വേണ്ടി ചെലവാക്കുന്നത് പക്ഷെ 6% എങ്കിലും ചെലവഴിച്ചാല്‍ മാത്രമേ നല്ല ഫലം ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ.. Belgium പോലുള്ള country ഒക്കെ 6% ല്‍  കൂടുതല്‍ ചെലവഴിക്കുന്നു. 'സത്യമേവ ജയതേ' എന്ന പരിപാടിയില്‍ main guest ആയി വന്ന Cardiologist പറയുന്നത് നമ്മള്‍ Indians നോക്കുന്നത് പാകിസ്താന്‍ എന്ത് ചെലവഴിച്ചു എന്നാണ് . പാകിസ്താന്‍ 1.63% ചെലവഴിച്ചു അതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ നമ്മള്‍. great ! എന്ന് നമ്മള്‍ വിചാരിക്കുന്നു. നമ്മളെപ്പോഴും നോക്കുന്നതും compare ചെയ്യുന്നതും നമുക്ക് താഴെയുള്ളവരെ വച്ചാണ് . ഇത് മാത്രമല്ല, വൃത്തിയുടെ  കാര്യത്തില്‍, development ന്റെ കാര്യത്തിലൊക്കെ വിദേശ രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് നമ്മള്‍ പുറകിലാണ് . so അവരെ കണ്ടു പഠിക്കണം. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ മുന്‍ President അബ്ദുള്‍ കലാം പറയുന്നത് നാം ഇന്ത്യക്കാര്‍ എപ്പോഴും -ve ആയി മാത്രമേ കാര്യങ്ങ്ങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കാറുള്ളൂ എന്നാണ് . നമ്മുടെ ഇന്ത്യയില്‍ എന്തൊക്കെ ഗുണം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാറില്ല. എന്നാല്‍ ലോകത്തെ ഇന്ത്യ വിസ്മയിപ്പിച്ചത് 3 മഹാസൃഷ്ടികളിലൂടെയാണ് . ഒന്ന്‍, പ്രകൃതി സൃഷ്ടിച്ച ഹിമാലയം, രണ്ട്ട്, ഇതിഹാസങ്ങളുടെ  ഇതിഹാസമായ രാമായണം. മൂന്ന്‍ മനുഷ്യന്റെ കരവിരുതിനു   മുന്നില്‍ ലോകം ശിരസ്സു നമിച്ച താജ് മഹല്‍. എന്നാല്‍ ഇന്ന സമ്പല്‍ സമൃദ്ധിയിലും സാംസ്കാരിക പ്രൌഡിയിലും മനുഷ്യവിഭവ ശേഷിയിലും ഇന്ത്യ ലോകത്തെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ത്യ മട് രാജ്യങ്ങളെ ഉറ്റു നോക്കുകയല്ല.മട് രാജ്യങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയെ മാതൃകയാക്കുകയാണിപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെയാണ് കാര്യങ്ങള്‍. so എന്തടിസ്ഥാനത്തില്‍ compare  ചെയ്യും? same കാര്യങ്ങൾ കുട്ടികളുടെ ഇടയിലും സൌകര്യങ്ങൾ സ്നേഹം പണം വഴക്ക്, ഇതൊക്കെ മറ്റാരെയും compare ചെയ്യാൻ പാടില്ല.   ആ രാമൂന്റെ അച്ഛന് അവനോട് എന്തു സ്നേഹമാണ് എന്നോ? അവന് ഇന്നാൾ ഒരു വാച്ച് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. ഇതു കേൾക്കുമ്പോൾ ‘അച്ഛൻ തുടങ്ങും, രാമുവിന്റെ അച്ഛൻ അങ്ങനെ പലതും ചെയ്യും. നീ അതൊന്നും നോക്കണ്ട. എത്രയെത്ര പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾ ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം ഇല്ലാതെ നടക്കുന്നു അപ്പോഴാ വാച്ച് ! നാം എപ്പോഴും നമ്മളെക്കാളും പാവപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണം.' എന്നാൽ 'അയ്യോ! അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ രാമു രാവിലെ 4 മണിക്ക് എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു പഠിക്കും. അവന് 8 എ+ ഉണ്ട്. എനിക്ക് ഒരുത്തൻ ഉണ്ട് 6 മണിയാകുമ്പോൾ വല്ലചാതി എഴുന്നേൽക്കും.' എന്നും അച്ഛന്‍ തന്നെ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം. അപ്പോൾ കുട്ടിയ്ക്കു വല്ലതും പറയാൻ പറ്റുമോ? എന്നാൽ രാമുവിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്തേ ജോലിയില്ലാത്തത്? എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒരമ്മയ്ക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുമോ? അപ്പോ ഇതേ മനസ്സ് ഈ കുട്ടികളി ൽ കാണില്ലേ? നമ്മൾ ഇതൊന്നും അറിയാതെ എന്തിനാ compare ചെയ്യുന്നത്? actually ഇതൊന്നും compare ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടുള്ള പ്രശ്നമല്ല. ഒന്നു കിട്ടുമ്പോൾ അതിനോട് തൃപ്തി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ് . പിന്നെ അത്യാഗ്രഹവും അതിമോഹവും ആർത്തിയും.

ആരെയാണ് നാം ബഹുമാനിക്കേണ്ടത്?

Actually എന്താണ് ബഹുമാനം? ഒന്നു പറഞ്ഞ് രണ്ടാമത്തേതിന് എല്ലാവരും പറയുന്ന കാര്യമാണ് ബഹുമാനം വേണം എന്നുള്ളത്. മുതിർന്നവരെ ബഹുമാനിച്ചില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അധഃപതനമാണത്രേ. ആരെയാന് ബഹുമാനിക്കേണ്ടത്?  give respect and take respect എന്നാണെങ്കിൽ നമുക്കു ബഹുമാനം തരുന്നവരെ നമ്മൾ ബഹുമാനിച്ചാൽ പോരേ? മുതിർന്നവരെ ബഹുമാനിക്കണം എന്നു പറയുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ അനീതിയും കള്ളത്തരവും കൊള്ളരുതായ്മയും ഒക്കെ കാണിക്കുന്ന മുതിർന്നവരെയും നമ്മൾ ബഹുമാനിക്കണോ? ഗുരുക്കന്മാരിൽ തന്നെ നമ്മളെ എപ്പോഴും mentally haraz  ചെയ്യുന്നവരെ ബഹുമാനിക്കണോ? മകളെ ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ച അച്ഛനെ ബഹുമാനിക്കണോ? ചെറിയ പ്രശ്നത്തിന് കത്തി കൊണ്ട് മകനെ വെട്ടിയ അമ്മയെ ബഹുമാനിക്കണോ?അപ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ ബഹുമാനം നൽകേണ്ട ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട് അവരെ വേണം സ്നേഹിക്കേണ്ടതും ബഹുമാനിക്കേണ്ടതും ആദരിക്കേണ്ടതും ഒക്കെ.  പക്ഷേ നമുക്ക് അവരെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ  അങ്ങനെ ഒരു മനോഭാവം വളർത്തി എടുക്കാൻ നമ്മൾ മുതിരുന്നില്ല. ഫ്രോഡ്, അഹങ്കാരി, ധിക്കാരി, നിഷേധി, തന്റേടി, താന്തോന്നി, ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥവും വ്യത്യാസവും എന്താണ്? എങ്ങനെയായിരിക്കും ഇതിന്റെയൊക്കെ ഉത്ഭവം?

പരീക്ഷയെ പറ്റി

ജോയിന്റ് ഡയറക്ടർ, മഹിളാസമഖ്യാ സൊസൈറ്റി അംഗങ്ങൾ എന്നിവർ അന്വേഷണത്തിനു വന്ന സമയം ഞാൻ  CE mark നമ്മുടെ ടീച്ചർമാർ കുറയ്ക്കും എന്നു പറഞ്ഞു ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ കാര്യം പറഞ്ഞതാണ്. അപ്പോൾ ജെ ഡി പറഞ്ഞു അങ്ങനെ വല്ലതും സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്നെ ഉടനെ അറിയിച്ചാൽ മതി എന്ന്.  but CE mark എത്ര സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും publish  ചെയ്യുന്നില്ല. പിന്നെ guest lectureമാർ അവരുടെ duty കഴിഞ്ഞ് പോയി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം CE publish ചെയ്തു. അപ്പോൾ എനിക്ക് chemistryയ്ക്ക് 2 mark ഉം Zoologyയ്ക്ക് 1 mark ഉം കുറച്ചു. പക്ഷേ ഇത് ആരോട് പറയാൻ? subject പഠിപ്പിച്ച teacherമാർ പോയല്ലോ. ഇനി പോട്ടെ. Practical Examination  ന്റെ മാർക്ക് ഞാൻ adjust  ചെയ്തു തരാം എന്ന് princy വാഗ്ദാനം നൽകി. പക്ഷേ എന്തു കാരണത്താലാണ് മാർക്ക് കുറച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയണമായിരുന്നു. ഞാൻ സംസാരിച്ചു. ജോയിന്റ് ഡയറക്ടറെ വിളിച്ചറിയിക്കും എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ  teachers  പറഞ്ഞു അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല, prinsipal നു ഒരു letter  കൊടുത്താൽ മതി എന്ന്. ഞാൻ ലെറ്റർ എഴുതി തുടങ്ങിയപ്പോൾ വേറെ കുറച്ചു പിള്ളേർ കൂടി ചേർന്ന് ഒന്ന് എഴുതിയാൽ പോരേ എന്ന് ചോദിച്ചു. പിന്നെ ഞങ്ങൾ കുറച്ചുപേർ ചേർന്ന് ഒന്നെഴുതി. ആദ്യമൊക്കെ പ്രിൻസിപ്പാൾ കുറേ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, ആലോചിച്ചു ചെയ്യുന്നതാണ് ബുദ്ധി, ടീച്ചർ വന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ള മാർക്കും ഞാൻ കുറയ്ക്കാൻ നോക്കും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. അവസാനം zoology ടീച്ചർ വന്നു. Principal ന്റെ റൂമിൽ Principal, zoology teacher, പിന്നെ ബാക്കി എല്ലാ ടീച്ചർമാരും, ഒരു കുട്ടി വീതമേ പോകാവൂ. എനിക്ക് മുൻപ്` കയറിയ കുട്ടികൾ ഒക്കെ ഇറങ്ങിയപ്പോ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. എന്റെ ഊഴം എത്തിയപ്പോ ഞാൻ പോയി. zoology ടീച്ചറിനു ഭയങ്കര ദേഷ്യം. “തനിക്കെന്തിനാ ഇപ്പോ മാർക്ക്? ഞാൻ project  വച്ചില്ല, assignment വച്ചില്ല, practical ചെയ്തില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അന്ന് ഞാൻ ചെയ്ത workകൾ എല്ലാം കൊണ്ട് അവരുടെ മുൻപേ കാണിച്ചു. പിന്നെ അവർ നടത്തിയ practical  നു ചെന്നില്ല എന്നായി. actually അന്ന് subdistrict കഥാരചനയും monoact ഉം mime ഉം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ദിവസത്തിനു പകരമായി വേറൊരു ദിവസം school ൽ programme നടന്ന സമയം humanitiesലെ ഒരു കുട്ടിയെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് lab ൽ പോയി ഞാൻ ചെയ്ത കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനാണ് lab ൽ അന്ന് humanitiesലെ കുട്ടിയെയും കൊണ്ട് വന്നത് എന്ന പേരിലായി firing. ഉടനെ പ്രിൻസിപ്പാൾ, പോട്ടെ അയാൾക്ക് ആ മാർക്ക് വേണ്ട. കുട്ടി, ഈ മാർക്ക് പോട്ടെ, വേറെയുള്ളതിനു വാങ്ങിക്ക് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും മാർക്ക് എന്തിനാ കുറഞ്ഞത് എന്നു വ്യക്തമായില്ല. പിന്നെ  chemistry teacher വന്നില്ല. പക്ഷേ മാർക്ക് ആരോ കൂട്ടി ഇട്ടു എന്നു പറയുന്നതു കേട്ടു. പക്ഷേ  CE മാർക്കിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ട് അവർ  practical exam  നു നന്നായി കളിച്ചു. വന്ന  teacher  നു എന്നെ നന്നായി പരിചയപ്പെടുത്തി.  ചൂണ്ടിക്കൊടുത്തു. botany Ok. zoology   practical  ആദ്യം ചെയ്തു തീർത്തതു ഞാനാണ്. പക്ഷേ വന്ന ടീച്ചർ എന്നോടു  viva  എന്നപേരിൽ 50 ചോദ്യമെങ്കിലും ചോദിച്ചു കാണും. ഞാൻ തളർന്നു പോയി. question  ഒക്കെ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞ് മിണ്ടാതിരുന്ന എന്നോട് ചെയ്ത ഗ്ലാസൊക്കെ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാൻ പറഞ്ഞു. ആദ്യമായി കാണുകയാണെങ്കിൽ ടീച്ചറിനു എന്നോടു ഭയങ്കര ദേഷ്യമായിരുന്നു.zoology  practical ന് എനിക്ക് full mark  ഇല്ല. then comes physics practical !  നമുക്ക് മുൻപ് ഉള്ള Computer Science ലെ പിള്ളാരോട് practical എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ നന്നായിരുന്നു വന്ന ടീച്ചർ പാവമായിരുന്നു നമ്മുടെ ടീച്ചർ നമുക്ക് ഹെല്പ് ചെയ്തു തന്നു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്മുടെ ടീച്ചറിനോട് നമ്മൾ ചെന്നു പറഞ്ഞു മറ്റേ ടീച്ചർ help ചെയ്തതുപോലെ നമുക്ക് help ചെയ്യുമോ എന്ന്. ടീച്ചർ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു. Oh God!  പിന്നെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കുമ്പോഴാണ് ! കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങിയ എന്നെ ടീച്ചർ വിളിക്കുന്നു എന്ന് ഒരു കുട്ടി വന്നു പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ട് ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ കുറേ ടീച്ചർമാർ staircase ന്റെ പടിയിൽ ഒതുങ്ങി ഒളിച്ചു നിൽക്കുന്നു. നമ്മുടെ ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി. വിളിച്ചത് Comp. Science ലെ ഫിസിക്സ്  ടീച്ചറാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ ആ ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്ത് അഗ്നിജ്വാല. താൻ കണ്ടോ ഞാൻ കുട്ടികളെ help ചെയ്യുന്നത്? എന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കുകയില്ല അല്ലേ? ഞാൻ ജീവിച്ചോട്ടെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്നെ തൊഴുതു. പിന്നെ എനിക്ക് ആകപ്പാടെ കൺഫ്യൂഷനായി. ഞാൻ ഒന്നുകൂടി Comp. Science ലെ കുട്ടികളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും help ചെയ്തു എന്നു തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടീച്ചർ എന്നെ വീണ്ടും വിളിച്ചു. നമ്മൾ തമ്മിലുൾലത് നമ്മുടെ ഇടയിൽ മതി താൻ എന്തിനാ Comp. Science ൽ ചെന്നു ചോദിച്ചത് ഞാൻ അവരെ help ചെയ്തോ എന്ന് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. കർത്താവേ !!! ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് പൊരിഞ്ഞു പൊരിഞ്ഞു! ഒരു ടീച്ചർ ഒരു കുട്ടിയെ help  ചെയ്തു എന്നു പറയുന്നത് നല്ല കാര്യമല്ലേ? പിറ്റേ ദിവസമാണ് എന്റെ practical. ഞാൻ പോയി അവിടെ ഇരുന്ന ടീച്ചർ ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിലാണ്. എനിക്കു മുൻപേ നിന്ന കുട്ടിയെ മാറ്റി നിർത്തി, മുടികെട്ടിവച്ചിട്ട് കയറിയാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞു. വഴക്ക്. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ question പേപ്പർ എടുത്തിട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് നമ്മുടെ ടീച്ചർ വന്ന ടീച്ചറിനോട് ഭയങ്കരമായി എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സംസാരിക്കുന്നു. CE മാർക്കിന് ഇവിടെ complaint കൊടുത്ത കുട്ടിയാണ്. ഈ കുട്ടിയാണ് J D വന്നപ്പോൾ പരാതി പറഞ്ഞത്  etc etc... എനിക്ക് consentration ആകെ പോയി. പിന്നെ  tension. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വന്ന ടീച്ചർ എന്റെ അടുത്തു വന്നു എന്നിട്ട് എന്താടോ താൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണേ, അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിൽക്ക് വല്ല തുണ്ട് വല്ലതും ഉണ്ടോന്ന് നോക്കട്ടേ എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ check  ചെയ്തു. അതും കൂടി ആയപ്പോൽ ഞാൻ തളർന്നു. അതിനിടെ നമ്മുടെ ടീച്ചർ വന്ന് എന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് കുറേ ഡയലോഗ് “ അഹങ്കാരമാണെടൊ തനിക്ക് അഹങ്കാരം. ഇപ്പോ കണ്ടോ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തത് എന്നൊക്കെ.  ആ സമയം പരിഹാസം. ഞാൻ തളർന്നു വീണില്ല എന്നേയുള്ളൂ. പിന്നെയാണ്  viva. ആദ്യത്തെ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ അറിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു, പക്ഷേ   അത് അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ തന്നെ കണ്ടാൽ പത്തിക്കുന്ന കുട്ടിയാണെന്ന് പറയുമല്ലോ. താൻ എന്താഇങ്ങനെ? എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് അവർ. practical ഒക്കെ ഞാൻ correct ആയി ചെയ്തു എഴുതി viva attend  ചെയ്തു. പക്ഷേ എനിക്ക് 10 മാർക്ക് കുറച്ചു. പിന്നെ Chemistry. അതിന്റെ കാര്യം ഇപ്പോഴും എനിക്കു പിടികിട്ടുന്നില്ല. എല്ലാം ഞാൻ ശരിയായിട്ടാണ് ചെയ്തത്. എന്നിട്ടും 2 മാർക്കു കുറഞ്ഞു. അതായത് P E മാർക്കു മാത്രമായി 13 മാർക്കു കിട്ടിയില്ല. 1% മാർക്കു പോയി. റിക്കോർഡ് ബുക്കു സൈൻ ചെയ്തു തരാൻ വേണ്ടി എന്നെ മാക്സിമം ഓട്ടിച്ചു.

+1 നെക്കാളും +2 മാർക്ക് compare ചെയ്യുമ്പോൾ ലേശം കുറവാണ്. പക്ഷേ ഇതിനു കാരണം ടീച്ചർമാർ പഠിപ്പിക്കാത്തതു തന്നെയാണ്. portion തീർത്തിട്ടില്ല. ഒരുപാട് chapters pending ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും class ൽ വരണം എന്നാ പറയുന്നത്. class വരാതെ വീട്ടിൽ (ട്യൂഷൻ ക്ലാസിൽ) ഇരുന്നു പഠിച്ച പിള്ളാർക്ക് മാർക്കുണ്ട്. ഞാൻ വരാത്ത ദിവസം എന്റെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു കുറേ പറയും, അതുകൊണ്ട് എന്തും വരട്ടെ എന്നു കരുതിയാ school ൽ പോയത് ഒരു  saturday ഒറ്റ teachers  വന്നില്ല. പക്ഷേ തലേദിവസം പറഞ്ഞത് saturday വരാത്തവരെ ഇനി ക്ലാസിൽ കയറ്റില്ല എന്നാണ്. വന്ന കുട്ടികൾ മന്ദബുദ്ധികൾ ആയി. ഇങ്ങനെ എത്രദിവസം വെറുതെ പോയെന്നോ? എന്റെ കാര്യം പോട്ടെ എന്റെ ഒരു friend 100/100  ആണ് maths ന് +1ലെ mark. +2 വിൽ A+ പോലും ഇല്ല. അയാളിൽ ഉള്ള spark അണയ്ക്കാൻ മാത്രമാണ് ടീച്ചറിനു കഴിഞ്ഞത്. കുട്ടികളോട് പ്രതികാരമനോഭാവത്തോടെ പെരുമാറുന്നവരെ എങ്ങനെ ബഹുമാനിക്കും? ഇവരെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കും? മനസ്സിൽ അന്ധത നിറഞ്ഞ ഇവരെ എങ്ങനെ ഗുരു എന്നു വിളിക്കും?ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി ആരും ടീച്ചർ ആകാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതെന്താണെന്ന്.

81% മാർക്കുണ്ട് കേട്ടോ എനിക്ക്. enterance എഴുതി medical ന് 28000 + ഉണ്ട്. ഡോക്ടർ ആകാൻ പഠിക്കണമെങ്കിൽ 10, 40 ലക്ഷം കൊടുക്കണം private ആയി. എനിക്ക് ചുമ്മാ പാവങ്ങളെ കൊന്നു തിന്നാൻ വയ്യ. പിന്നെ ഇഞ്ചിനീയറിംഗിലും താത്പര്യമില്ല. ഡിഗ്രിക്കു തന്നെ പോകാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു.

ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് എത്ര സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം?

ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. എനിക്കുമുണ്ട് എല്ലാവരെയും പോലെ വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും. എന്നിട്ടെന്തേ ആരും അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്തത്? ഇന്നലെ ഒരു ബസ്സിൽ കയറി ഇടഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് പട്ടണത്തിലേയ്ക്ക് താമസം മാറിയെങ്കിലും നമ്മുടെ സംസ്കാരം മാറ്റണ്ടെന്ന് കരുതി ദാവണിയാണ് ഇട്ടത്. എല്ലാരും പറയും അതിടുമ്പോൾ എന്നെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ് എന്ന്. അതൊക്കെ കേൾക്കാൻ എനിക്കും ലേശം ഇഷ്ടമുണ്ട്. അങ്ങനെ അതൊക്കെയിട്ട് ഒരുങ്ങി പോയപ്പോ! അന്ന് സർക്കാർ ബസ്സൊന്നും ഇല്ലായെന്ന് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ചേച്ചി. അങ്ങനെ ഒൻപതി മണിക്ക് പോകേണ്ട ഞാൻ 9.30 വരെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നു. അപ്പോൾ ഒരു ടെമ്പോ വന്നു. അതിൽ കുത്തി ഞെരുങ്ങി കയറി. എന്റെ ഭഗവാനേ! അമ്മായി തേച്ച് മടക്കി തന്ന ദാവണിയാ. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരുത്തൻ എന്റെ കുറുക്കിൽ തോണ്ടി. ആദ്യം ഞാൻ വിചാരിച്ചു അറിയാതെ വല്ലതും പറ്റിയതായിരിക്കും എന്ന്. പിന്നെ പിന്നെ ആയപ്പോ അതിഭീകരമായി സന്ദർഭം. സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു. പ്രതികരിക്കാനായി ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ കുറെ മാമിമാരും അമ്മൂമ്മമാരും മാത്രം. അവരൊക്കെ എന്നെ തുറിച്ച കണ്ണുകളോടെ നോക്കുന്നു. ഞാൻ ശക്തമായി അല്ലെങ്കിലും ചെറിയ ബലത്തിൽ ഒന്നു കൊടുത്തു. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ അയാൾ എന്നോട് ഞാൻ എന്തോ തെറ്റു ചെയ്തപോലെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് ഇറങ്ങി പോയി. അയാൾ ഇറങ്ങിയതും കടന്തക്കൂട്ടിൽ കല്ലെറിഞ്ഞപോലെ എല്ലാപേരും എന്നോട് തട്ടിക്കയറി. ആണുങ്ങളായാൽ അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെഇച്ചിരി തൊട്ടെന്നൊക്കെ വരും. വേറെ കുറേപേർ എന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തെക്കുറിച്ച്. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് എനിക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ പറ്റിയില്ല. കുറ്റപ്പെടുത്തലൊക്കെ കേട്ട് ഇറങ്ങണം എന്നു പറയാൻ ശബ്ദം വന്നില്ല. നാക്കിറങ്ങിപ്പോയി! പിന്നെ മറ്റൊരിടത്ത് ഇറങ്ങി കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞ് ഓട്ടോ പിടിച്ച് വീട്ടിൽ ചെന്നു. അമ്മായിയോട് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അമ്മായിയ്ക്ക് ആകെപ്പാടെ തലച്ചുറ്റൽ. അവർ കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി തിരക്കിയെങ്കിലും എന്തോ ഒരു വിശ്വാസം ഇല്ലായ്മ. ഏതൊക്കെയോ ബന്ധുക്കളെ വിളിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ ആർക്കാണ് കുഴപ്പം? മനുഷ്യന് ഇഷ്ടമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ പാടില്ലേ? ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യത്തിനെതിരെ പ്രതികരിക്കാൻ പാടില്ലേ? ആരോടും നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പാടില്ലേ? നമ്മൾ അംഗീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഈ സമൂഹം എന്നു പറയുന്ന സാധനം ഉണ്ടോ? ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ  ആയിപ്പോയേ? ..........!!!!


( സ്കൂളിൽ നടന്ന കലോത്സവത്തിൽ ചെന്നിരുന്ന് എഴുതികൊടുത്ത കഥയാണ്. ഒരു മണിക്കൂറു കൊണ്ടാണ് കഥയെഴുതേണ്ടത്.  വിഷയം ഇതാണ്  ‘ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് എത്ര സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം?’. പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത് എഴുതി കൊടുത്തു. result  വന്നപ്പോൾ  first ! എന്നിട്ട് റവന്യൂ കലോത്സവത്തിന് പോയിരുന്നു. അവിടെ തോറ്റു തുന്നം പാടി. കഥയെഴുത്തിന്  C Grade. എങ്കിലും നമ്മുടെ സാറന്മാരിഒക്കെ ചേർന്ന് ഒന്നാം സമ്മാനം തന്ന കഥയല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ഇടുന്നു. sorry ... mh!)

+1 ലെ യൂത്ത് ഫെസ്റ്റിവൽ

Actually +1 ന് Karamana School  ൽ പോയപ്പോൾ  Youth festival നും Sport നും  Fair നും ഒക്കെ ചേരണമെന്ന് ഭയങ്കര ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അങ്ങനെ School ൽ Youth festival വന്നു. ഒരു പ്രോഗ്രാമിനും ആരും ഇല്ല. ഞാൻ monoact , കഥാപ്രസംഗം, elocution etc ഒക്കെ പേരു കൊടുത്തു. ഇതു കണ്ടവർക്കൊക്കെ പുച്ഛവും കൌതുകവും ആയിരുന്നു. then Drama . അഞ്ചാം ക്ലാസു മുതൽ  ഞാൻ Drama ചെയ്യുന്നതാണ്. നമ്മൾക്ക് ഒരു  team  തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.  Karamana School ൽ ചെന്നപ്പോഴും രണ്ടും മൂനും കുട്ടികളെ സംഘടിപ്പിച്ചു  Drama ചെയ്യാൻ പോയി. practice  ചെയ്യാൻ ആരും അനുവാദം തരില്ല. Principal  നു അറിയേണ്ടതില്ല,  teachers ന് അറിയേണ്ടതില്ല. ആർക്കും വയ്യ. അങ്ങനെ നമ്മുടെ മലയാളം പഠിപ്പിക്കുന്ന sir നോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. sir support ചെയ്യാം. sir  ന്റെ പിരീഡ് തരാം എന്നു പറഞ്ഞു. script എഴുതി, sir  തിരുത്തി തന്നു. പിന്നെ guest lecture  ആയിരുന്ന  sajitha teacher  നോടു ഒരു  period  ചോദിച്ചു. കളിച്ചു. അങ്ങനെ നാടകം ഏകദേശം ആയി. ഒരു ദിവസം അതിലെ ഒരു കുട്ടിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും teacher  നെ കാണാൻ വന്നു.  teacher  ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛനോട് കുട്ടി എപ്പഴും നാടകം എന്നു പറഞ്ഞു പോകും. അതിലാണൂ ശ്രദ്ധ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. പിറ്റേ ദിവസം കുട്ടി വന്നു പറഞ്ഞു അയാൾ നാടകത്തിനില്ല. അങ്ങനെ drama cancel  ചെയ്തു.

ഈ വിവരം  എല്ലാപേരും അറിഞ്ഞു. മലയാളം സാറിനു വിഷമമായിപോയി. youth festival  കഴിയുന്നതു വരെ ഒറ്റ teachers  പോലും ഇതിനെപ്പറ്റി ഒരക്ഷram മിണ്ടിയില്ല. youth festival  കഴിഞ്ഞപ്പോൾ teachers എല്ലാം കൂടി ചോദ്യങ്ങളായി. എന്താ drama  ചെയ്യാത്തത്? കഷ്ടമായി പോയല്ലോ. practice  ചെയ്യാൻ പോലും സമയം തരാത്തവരാണ് പിന്നെ സഹതാപം കൂറിയത്. support  നിന്ന സാറിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കളിയാക്കൽ ഒക്കെയായിരുന്നുബാക്കി എല്ലാത്തിനും ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. only first prize.  പിന്നെ കഥാപ്രസംഗം. Oh.  ഒരു മൂലയിൽ കൊണ്ടു നിർത്തിയിട്ട് പറയാൻ പറഞ്ഞു. അയ്യേ ഇപ്പോഴും ആലോചിക്കുമ്പോൾ!!! വിഷമം തോന്നും. കാണികൾ ഇല്ല. കഷ്ടം. +1 ന് ആദ്യമായി ഞാൻ  sub. districtൽ പോയില്ല. എന്നെ വിടാനും school  ൽ ഉള്ളവർക്ക് താത്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. principal നോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു അവർ എനിക്കു പഠിപ്പിച്ചു തരുമായിരുന്നു കഥാപ്രസംഗം എന്ന്. ‘ഒരു കഥാപ്രസംഗം ‘ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് നന്നായി പുച്ഛിച്ചു.

സ്പോഴ്സും അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു. 400 m relay യ്ക്ക് shawl  പൊങ്ങിയെന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു staff  എന്നെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു, തന്റെ ഓട്ടമൊക്കെ കൊള്ളാമായിരുന്നു. ഓടിയപ്പോൾ കൂടെ പലതും ഓട്ടമായിരുന്നു. teachers നൊന്നും അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. പിന്നെ sirമാരൊക്കെയുള്ള സ്കൂൾ അല്ലേ എന്നൊരു ഡയലോഗും. ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ തകർന്നു. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ  friends നോടു പറഞ്ഞു. school ൽ fair ( Science, Maths etc..) ഒന്നും നടത്തിയില്ല. കുട്ടികളുടെ പഠനത്തെ ബാധിക്കും എന്നു പറഞ്ഞ്.

എന്താ !!! ? ഒരു അവസ്ഥ

ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് അച്ഛനും അമ്മയും ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തുന്നത്. ഒരു പക്ഷേ പെൺകുട്ടിയാണെങ്കിൽ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും വേവലാതികളും കൂടും എന്ന കാര്യം തീർച്ച.  the thing is that  കുട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ അവനോട്  ചോദിക്കുന്നില്ല ഏതു medium വേണം എന്നോ ഏതു school വേണം എന്നോ. ഒക്കെ അവർ അത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവന് ഒരു കുറവും വരാതെ.  10 കഴിയുമ്പോഴും അവനെ അല്ലെങ്കിൽ അവളെ bio/comp.sci തന്നെ എടുപ്പിക്കും. കാരണം എന്റെ മക്കൾ ഒരു doctor അല്ലെങ്കിൽ  engineer ആവണം എന്നത് അവരുടെ ലക്ഷ്യമാണ്. സമൂഹത്തിലെ അവരുടെ status ഒക്കെ കാരണം. ചിലർ സമ്മതിച്ച് അവരുടെ പാത പിന്തുടരും എന്നാൽ ചിലർ സ്വന്തമായി  ചെയ്ത് എനിക്ക് ഏതു വേണം ഏതു വേണ്ട എന്ന തീരുമാനം എടുക്കും. ഒരു പക്ഷേ ഇതൊക്കെ  parents  നെ വളരെയധികം hurt ചെയ്യിപ്പിക്കും. പിന്നെ അവർ senti dialog  അടിക്കും

* നിന്നെ ഇത്രയും കാലം പഠിപ്പിച്ചു, വളർത്തി ഇത്രയും tuition അയച്ചു എന്നിട്ടും ആരെങ്കിലും പറയുന്നതു കേട്ട് നീ എന്തേ ഞങ്ങളെ ധിക്കരിക്കുന്നത്? നാളെ നീ ദുഃഖിക്കരുത്. നിന്റെ നല്ലതിനാണ് ഇതൊക്കെ.*

പക്ഷേ ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ, കഷ്ടപ്പെട്ട് എഞ്ചിനീയറിങ് പഠിക്കാൻ താത്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടിയ്ക്ക് ഒരു seat  വാങ്ങിക്കൊടുത്താൽ വേണമെങ്കിൽ  parents ന് ഗമയോടെ പറയാം എന്റെ മോൾ engineering  ന് പഠിക്കുന്നു എന്ന്. അല്ലാതെ എന്തു ഫലം? പിന്നെ അവൾ തോറ്റാലും മറ്റും അനുഭവിക്കുന്നത് മുഴുവൻ ആരാ? വർഷങ്ങൾ  waste. ഏതാ ശരി എന്ന tension ലാണ് കുട്ടികൾ. പിന്നെ എല്ലായിടത്തു നിന്നുമുള്ള ഉപദേശങ്ങളുടെ ഒത്ത നടുവിൽ. that‘s the fate. ഉപദേശം കൊടുക്കാൻ എല്ലാപേർക്കും എന്തൊരു താത്പര്യം.  free  ആയി കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ലേ അത്!!